โปรดถามลูก ไม่อยากไปโรงเรียนเพราะขี้เกียจ หรือ ลูกถูกแกล้ง
โปรดถามลูก ไม่อยากไปโรงเรียนเพราะขี้เกียจ หรือ ลูกถูกแกล้ง : การกลั่นแกล้งบางกรณีแค่ยั่วยุทำให้อีกฝ่ายโกรธ บางกรณีก็รุนแรงถึงขั้นข่มขู่ทำร้าย อย่างที่ลูกชายดิฉันเคยเจอมาตอนสมัยเรียนอยู่ชั้น ป.2

สาเหตุมาจากลูกเห็นรุ่นพี่ ป.6 ขโมยเงินออมของชั้นเรียน จึงไปแจ้งครูประจำชั้น ซึ่งครูสนิทกับแม่ของเด็ก ก็เลยแค่ยึดเงินคืนไม่ได้ลงโทษและไม่ได้แจ้งเรื่องให้กับผู้ปกครองทั้งสองฝ่ายทราบ
เด็กคนนั้นติดเกมในร้านเกมใกล้บ้าน เมื่อเงินที่ตั้งใจขโมยถูกครูยึดคืน จึงไม่พอใจ ไม่นานเขาก็แกล้งขัดขาลูก ที่กำลังวิ่งเล่นใต้อาคารเรียน ทำให้ลูกหกล้มคางกระแทกมุมกระเบื้องจนแตก ครูก็บอกแต่ว่ามันเป็นอุบัติเหตุ
ลูกหยุดเรียนเพราะปวดแผล ครูและเด็กคนนั้นก็ไม่เคยมาเยี่ยม มาถามข่าวคราวเลย ดิฉันกัดฟันอดทนเพราะความจน ไม่อยากมีเรื่องมากไปกว่านี้ ได้แต่ปลอบและบอกให้ลูกอดทน พยายามมองโลกในแง่ดี ว่ามันคืออุบัติเหตุจริง ๆ ไม่ใช่ความจงใจของเด็ก
จนกระทั่งลูกงอแงไม่อยากไปเรียน และมีแผลบวมชํ้าที่หน้าแข้ง ฉันไม่รู้เลยว่า ลูกถูกแกล้ง แม่ถามว่าโดนอะไรมา ลูกจะตอบแต่ว่าไม่รู้ๆ แล้วก็ร้องไห้จนต้องหยุดถาม แม่จะไปถามครูที่โรงเรียน ลูกยิ่งร้องไห้หนักไม่ยอมให้ไป จึงได้แค่ปลอบโยนบอกลูกให้อดทน
จนลูกสอบเสร็จแม่พยามยามถามอีกครั้ง ก็เป็นเหมือนเดิมจึงตัดสินใจบอกลูกว่าจะย้ายโรงเรียนให้ ลูกดีใจมากยํ้าถามอีกครั้งว่าย้ายจริงหรือปล่าว แม่ตอบว่าจริง คำพูดลูกจึงพรั่งพรูออกมาพร้อมนํ้าตา แม่ถึงกับสะอึกจุกแน่นในหัวอก พูดอะไรไม่ออกนอกจากคำว่าขอโทษ เราสองคนแม่ลูกกอดกันนิ่งนาน เพื่อเผาผลาญความเจ็บปวดให้หมดไป
พ่อเขารู้ก็โมโหมากจะไปที่บ้านเด็กคนนั้น แต่แม่ห้ามเอาไว้ไม่อยากมีเรื่อง วันที่ไปรับเอานมและผลสอบ ลูกไม่ยอมไปให้แม่ไปคนเดียว แม่แจ้งเรื่องขอย้ายกับครูประจำชั้น ครูไม่พอใจถามถึงสาเหตุ

พอแม่บอกครูก็เรียกเด็ก ๆ มาสอบถาม เด็ก ๆ ต่างก็นั่งเงียบ มีเพียงเพื่อนร่วมชั้นกับลูกที่ตัวเล็กกว่าเพื่อน บอกว่าลูกเดินชนเก้าอี้เอง ซึ่งมันฟังดูไม่ขึ้นเลย คนอะไรจะเดินชนเก้าอี้จนเจ็บบริเวณเดิมถึงสองหน แล้วกลัวการมาโรงเรียนแบบนี้
ลูกถูกแกล้ง โดยเด็กคนเดิมที่แกล้งขัดขา เตะในห้องนํ้าและข่มขู่ห้ามบอกใคร ถ้าบอกจะดักตีกลางทาง ลูกปั่นจักรยานไปเรียนเองเพราะอยู่ใกล้บ้าน บ้านอยู่ทางเดียวกันแค่คนละซอย ทำให้ลูกกลัวคำขู่ของเขา กลายเป็นเด็กที่เก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน

จนมาถึงปัจจุบันน้องกันต์จะครบ 13 ขวบในวันที่ 10 สิงหาคม 2564 แต่ยังไม่เคยไปเที่ยวบ้านเพื่อนเลย อยู่บ้านวาดรูปและประดิษฐ์ของเล่น ลูกเป็นเด็กดีมาก ช่วยพ่อแม่ประหยัด ช่วยทำงาน ช่วยเลี้ยงน้อง เป็นเด็กผู้ชายแต่เคยได้รับใบประกาศมารยาทงาม และใบประกาศเขียนเรียงความวันแม่ อยากให้เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ให้กับผู้ปกครองมากค่ะ เด็กจะงอแงไม่อยากไปโรงเรียนแค่ชั้นเริ่มต้นเท่านั้น เลยอนุบาลไปแล้วงอแงให้ถือว่าผิดปกติ ต้องมีเรื่องเกิดขึ้นที่โรงเรียนแน่ ๆ ต้องหาสาเหตุให้เจอ เพื่อช่วยลูกให้หลุดพ้นจากการถูกกลั่นแกล้ง อย่าเป็นแม่ที่ขี้ขลาดสอนให้ลูกอดทนกับการถูกกลั่นแกล้งแบบดิฉัน ลุกขึ้นมาต่อสู้ ต่อต้านให้ถึงที่สุดเพื่อลูก ๆ ของเรานะคะ อย่ารอจนลูกมีบาดแผลทั้งทางกายและใจ เหมือนน้องกันต์แผลเป็นที่ปลายคางลูก กลายเป็นแผลเป็นในใจแม่เช่นกันค่ะ
อ่านเรื่องอื่น ๆ
เพื่อนไม่น่ารัก จะให้เข้ากลุ่มทำไม
ทำไมมาอยู่ไทย มาใช้ทุน ใช้เงินของไทยเรียนทำไม’ “กำไล” นักศึกษาทุนจาก กัมพูชา กับการบูลลี่ที่เจอในไทย